Archiwum wydarzeń

PROGRAM KONCERTU:

Teoniki Rożynek – Taśmociąg
Dominik Strycharski – ReHuman
Paweł Hendrich – Djentle // Bruthall

***

📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy
Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU
#KPOdlakultury #KPO

MOCAK i Spółdzielnia Muzyczna zapraszają na cykl pięciu warsztatów dla młodzieży, dorosłych i seniorów, które mają na celu zaznajomienie uczestników z najważniejszymi nurtami w muzyce XX i XXI wieku w odniesieniu do malarstwa, rzeźby, sztuki wideo i performansu.

Warsztaty prowadzone będą przez instrumentalistów zespołu Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble.

• Konceptualizm w dźwięku i sztukach wizualnych,
  16.11.2025, godz. 14–15.30, Wesoła, Siedziba Spółdzielni Muzycznej
  prowadzenie: Piotr Peszat, Aleksander Wnuk

• Minimalizm muzyczny i wizualny,
  7.12.2025, godz. 14–15.30, MOCAK,
  prowadzenie: Małgorzata Mikulska, Barbara Mglej

Wesoła, ul. Kopernika 19: 6.7, 16.11.2025;

MOCAK: 2.8, 30.8, 7.12.2025, godz. 14–15.30

Czas trwania jednych zajęć – 90 minut. Bilety w cenie 15 zł można nabyć tu >>. Bilet uprawnia do zwiedzania MOCAK-u w dniu wydarzenia.

Wydarzenia jest częścią tegorocznej współpracy MOCAK-u i Spółdzielni Muzycznej, które odbywają się w ramach projektu Spółdzielnia na miejscu.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Cykl pięciu spotkań dla młodzieży i dorosłych, podczas których odkrywać będziemy możliwości brzmieniowe przedmiotów codziennego użytku – będących prostymi instrumentami muzycznymi. Czujemy, że jednym z lepszych sposobów na oswojenie się z muzyką nową – a w konsekwencji na dostrzeżenie jej walorów i czerpanie satysfakcji z nieoczywistych brzmień – jest doświadczenie jej poprzez wykonawstwo.

Ramowy scenariusz warsztatów:

1) wspólne konstruowanie instrumentów z przedmiotów codziennego użytku (40 minut);

2) tworzenie partytury graficznej (30 minut);

3) wspólny koncert uczestników i prowadzących (20 minut).

Warsztaty prowadzone będą przez instrumentalistów zespołu Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble.

Warsztaty odbędą się:
6.7, 16.11.2025, godz. 12 – siedziba zespołu Spółdzielnia Muzyczna (ul. Kopernika 19, Kraków)
2.8, 30.8, 7.12.2025, godz. 12 – MOCAK

Czas trwania jednych zajęć – 90 minut. Bilety w cenie 15 zł można kupić tu >>.

***
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Program: 

Dominik Strycharski – ReHuman
Piotr Peszat – Digital Environments
Paweł Hendrich – Djentle // Bruthall 

Soliści: 

Wojciech Jeliński – puzon
Łukasz „Dzvon” Cyndzer – gitara elektryczna

W rozmowie: 
Paweł Hendrich i Łukasz „Dzvon” Cyndzer

Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble:​ 

Małgorzata Mikulska – flety
Tomasz Sowa – klarnety
Krzysztof Guńka – saksofony
Paulina Woś – skrzypce
Barbara Mglej – altówka
Jakub Gucik – wiolonczela
Aleksander Wnuk – perkusja
Aleksandra Płaczek – fortepian / klawiatura
Piotr Peszat – elektronika

Ostatnie INTERAKCJE w tym roku zamykamy nowymi kompozycjami Piotra Peszta, Dominika Strycharskiego i Pawła Hendricha. Twórcy wychodzą w nich naprzeciw aktualnym zjawiskom związanym z technologią cyfrową oraz rozszerzają stylistyczne granice muzyki współczesnej – gdyby chcieć ją rozumieć jako kontynuację ścieżki akademicko-klasycznej – czerpiąc z gatunków muzyki rozrywkowej.

Utwór ReHuman dla zespołu Spółdzielnia Muzyczna próbuje udzielić nieudanej odpowiedzi na pytanie jaka jest nasza ulubiona muzyka? Czy AI spełnia nasze oczekiwania, czy wprowadza w nasze życie chaos i przewraca wszystko do góry nogami? Czy mamy odpowiedź na coraz większą manipulację naszą percepcją?

W Digital Environments fizyczna obecność osób wykonujących zostaje zderzona z ich cyfrowymi rezonansami i awatarami. Materialność staje się ulotna w zaaranżowanej przy wykorzystaniu cyfrowych narzędzi przestrzeni. Osoby wykonujące oraz publiczność uczestniczą w pewnej sytuacji, której wycinek zamyka się w kilkunastominutowej formie utworu na zespół kameralny i wielokanałową elektronikę.

Djentle // Bruthall to nowatorska kompozycja eksplorująca granice współczesnej muzyki klasycznej i metalu, napisana na pełny skład zespołu Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble z dodatkowym udziałem dwóch solistów: Wojciecha Jelińskiego, wybitnego puzonisty, oraz Łukasza „Dzvona” Cyndzera, znanego gitarzysty z metalowej sceny (m.in. zespoły Acid Drinkers, Truism). Całość brzmienia zespołu i solistów zanurzona jest w wielokanałowej warstwie elektroniki.

Tytuł utworu jest celową grą słów, odnoszącą się do kontrastów stylistycznych oraz dwóch kluczowych gatunków muzycznych: djent i thall – charakterystycznych dla współczesnego metalu pod względem złożoności rytmicznej, ciężkich brzmień i technicznej precyzji. Na drugim poziomie znaczeniowym Djentle // Bruthall nawiązuje do przeciwstawnych idei: „łagodny” (gentle) i „brutalny” (brutal), które wyznaczają podstawowe założenia brzmieniowe i formalne kompozycji.

Utwór składa się z dwóch części w ramach metaformy: głównej kompozycji (zespół, soliści, elektronika) i stricte metalowego utworu promocyjnego – stworzonego jako klip audio-wideo w stylistyce djent i thall. Pod względem muzycznym całość cechuje się ekstremalnymi kontrastami, nieoczywistymi strukturami rytmicznymi oraz zmienną dynamiką i barwą, zanurzonymi w dookólnej warstwie elektroniki.

Djentle // Bruthall to śmiała próba łączenia estetyk, ukazująca dialog między delikatnością a brutalnością, oraz badanie granic możliwości ekspresji współczesnego zespołu i metalowej wirtuozerii.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa, Funduszu Popierania Twórczości – Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Współorganizator wydarzenia – Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie

📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy

Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU

#KPOdlakultury #KPO

28 listopada 2025, piątek, godz. 18.00
Sala Kameralna Akademii Muzycznej w Łodzi, al. 1 Maja 4
wstęp wolny

• Artur Zagajewski – głos, gitara barytonowa

Soliści:

• Wojciech Jeliński – puzon
• Łukasz „Dzvon” Cyndzer – gitara elektryczna

Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble:

• Małgorzata Mikulska – flety
• Tomasz Sowa – klarnety
• Krzysztof Guńka – saksofony
• Paulina Woś – skrzypce
• Barbara Mglej –  altówka
• Jakub Gucik – wiolonczela
• Aleksander Wnuk – perkusja
• Aleksandra Płaczek – fortepian / klawiatura
• Piotr Peszat – elektronika
• Eneasz Kubit – akordeon

Program:

• Teoniki Rożynek – Taśmociąg na amplifikowany klarnet, perkusję, fortepian, skrzypce, wiolonczelę, audio playback i live electronics
• Artur Zagajewski – 4 Pieśni do wierszy Chavy Rosenfarb na głos i zespół kameralny
• Piotr Peszat – Digital Environments* multichannel live-electronics i zespół kameralny
• Paweł Hendrich – Djentle//Bruthall* na puzon, gitarę elektryczną, komputer i zespół kameralny

* – prawykonanie

słowo – Julia Dąbrowska

Utwór Piotra Peszata dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Utwór Pawła Hendricha został zrealizowany ze środków pochodzących ze stypendium Miasta Wrocławia.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Zamówienia Kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy
Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU
#KPOdlakultury #KPO

MOCAK i Spółdzielnia Muzyczna zapraszają na cykl pięciu warsztatów dla młodzieży, dorosłych i seniorów, które mają na celu zaznajomienie uczestników z najważniejszymi nurtami w muzyce XX i XXI wieku w odniesieniu do malarstwa, rzeźby, sztuki wideo i performansu.

Warsztaty prowadzone będą przez instrumentalistów zespołu Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble.

• Konceptualizm w dźwięku i sztukach wizualnych,
  16.11.2025, godz. 14–15.30, Wesoła, Siedziba Spółdzielni Muzycznej
  prowadzenie: Piotr Peszat, Aleksander Wnuk

• Minimalizm muzyczny i wizualny,
  7.12.2025, godz. 14–15.30, MOCAK,
  prowadzenie: Małgorzata Mikulska, Barbara Mglej

Wesoła, ul. Kopernika 19: 6.7, 16.11.2025;

MOCAK: 2.8, 30.8, 7.12.2025, godz. 14–15.30

Czas trwania jednych zajęć – 90 minut. Bilety w cenie 15 zł można nabyć tu >>. Bilet uprawnia do zwiedzania MOCAK-u w dniu wydarzenia.

Wydarzenia jest częścią tegorocznej współpracy MOCAK-u i Spółdzielni Muzycznej, które odbywają się w ramach projektu Spółdzielnia na miejscu.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Cykl pięciu spotkań dla młodzieży i dorosłych, podczas których odkrywać będziemy możliwości brzmieniowe przedmiotów codziennego użytku – będących prostymi instrumentami muzycznymi. Czujemy, że jednym z lepszych sposobów na oswojenie się z muzyką nową – a w konsekwencji na dostrzeżenie jej walorów i czerpanie satysfakcji z nieoczywistych brzmień – jest doświadczenie jej poprzez wykonawstwo.

Ramowy scenariusz warsztatów:

1) wspólne konstruowanie instrumentów z przedmiotów codziennego użytku (40 minut);

2) tworzenie partytury graficznej (30 minut);

3) wspólny koncert uczestników i prowadzących (20 minut).

Warsztaty prowadzone będą przez instrumentalistów zespołu Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble.

Warsztaty odbędą się:
6.7, 16.11.2025, godz. 12 – siedziba zespołu Spółdzielnia Muzyczna (ul. Kopernika 19, Kraków)
2.8, 30.8, 7.12.2025, godz. 12 – MOCAK

Czas trwania jednych zajęć – 90 minut. Bilety w cenie 15 zł można kupić tu >>.

***
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Mroczna liryka, dźwiękowy ekspresjonizm i widmo końca świata. Szkic operowy Hansa Krausa-Hübnera „Liebesfluch opernskizze über Georg Trakl” to spotkanie poezji i muzyki tam, gdzie granice języka rozmywają się w emocjach. Utwór inspirowany życiem i twórczością austriackiego poety Georga Trakla przenosi nas w świat jego wizji: pełnych melancholii, niepokoju i piękna, które rozpada się na naszych oczach.
Twórczość Georga Trakla wielokrotnie była inspiracją w utworach między innymi T. Hosokawy, A. Weberna, czy P. Hindemitha.

Koncert realizowany we współpracy z festiwalami Trakl-Tat festival  i Opera Rara oraz Cricoteką.

Georg Trakl (1887–1914) był jednym z najwybitniejszych poetów ekspresjonizmu austriackiego. Jego poezja – nasycona symboliką rozpadu, ciszy i duchowego napięcia – stała się inspiracją dla wielu artystów XX i XXI wieku. Trakl zmarł tragicznie w Krakowie, 3 listopada 1914 roku, pozostawiając po sobie niewielki, lecz niezwykle intensywny dorobek literacki.

PROGRAM:
Hans Kraus-Hübner – Liebesfluch – Opernskizze über Georg Trakl
Tekst: Michaela Moritz

Soliści:
Anna Zawisza, Katarzyna Guran, Wojciech Kowalski
Alexander H. Heindl

Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble:
skrzypce – Paulina Woś
altówka – Barbara Mglej
flet – Małgorzata Mikulska
saksofon – Krzysztof Guńka
klarnet – Tomasz Sowa
wiolonczela – Jakub Gucik
puzon basowy – Kacper Świątek
perkusja – Aleksander Wnuk

Wydarzenie realizowane we współpracy z festiwalami Trakl-Tat festival i Opera Rara
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka” Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa, Konsulatu Generalnego Austrii w Krakowie, Funduszu Popierania Twórczości – Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, 
Współorganizator: Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie

📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy
Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU
#KPOdlakultury #KPO

PROGRAM KONCERTU:
Luciano Berio – Naturale,
Luciano Berio – Folk Songs
Hommage a Luciano Berio – kompozycja kolektywna

Solistka: Anna Zawisza

Wieczór poświęcony Luciano Berio to spotkanie z jednym z najbardziej niepokornych i jednocześnie najbardziej poetyckich głosów XX wieku. Jego muzyka balansuje między tradycją a eksperymentem, między tym, co zakorzenione w folklorze, a tym, co otwiera się na nowe brzmienia i formy.
W „Naturale” Berio zestawia surowe, pełne ekspresji brzmienie altówki z nagraniami sycylijskich śpiewaków ludowych, tworząc fascynujący dialog – pomiędzy artystą a tradycją, żywą pamięcią a sceniczną kreacją. To muzyka, w której słychać ziemię, zapach morza i echo głosów, które nigdy nie zostały zapisane nutami.
„Folk Songs” to z kolei cykl pieśni – hołd złożony ludowej melodyce różnych kultur. Berio nie cytuje ich naiwnie, lecz przetwarza i aranżuje, nadając im nowe życie. W tej muzyce wybrzmiewają wspólne ludzkie emocje: tęsknota, radość, gniew i czułość.
Na zakończenie wieczoru usłyszymy „Hommage à Luciano Berio”, kompozycję kolektywną, w której Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble podejmuje twórczy dialog
z dorobkiem Luciano Berio.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa, Funduszu Popierania Twórczości – Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy
Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU
#KPOdlakultury #KPO

Program:
Karlheinz Stockhausen Vibra-Elufa (2003) na wibrafon solo
Aleksander Wnuk Fangor M82 (2025) na obiekt perkusyjny, mikrofon i głos
Hanna Hartman Message from the Lighthouse (2009) na perkusję i elektronikę solo

Wykonawca:
Aleksander Wnuk, dźwięki

Pozornie zupełnie odmienne kompozycje łączy gra ruchem i perspektywą w
przestrzeni. Dźwięki zostają wyjęte z ich pierwotnych kontekstów i dzięki temu mogą
być odbierane w swej czystości zanim ponownie rozsnują się w krajobraz.

Wstęp wolny!

PROGRAM KONCERTU:
Zygmunt Krauze (1938) – Listen and Think (premiera polska)
Monika Szpyrka (1993) – self-(un)winding (2021)
Krzysztof Penderecki – Zwei frühe Lieder (1955–60)
Juan Allende-Blin (1928) – Zwei Lieder aus: Fünf jiddische Lieder aus dem Ghetto (1979)
Eres Holz (1977) – Waisengarten (premiera polska)
Karol Szymanowski – Maski op. 34 – reinstrumentacja: Paweł Malinowski (premiera polska)

W rozmowie: Zygmunt Krauze i Eres Holz

Koncert prowadzi słuchacza przez różne oblicza XX i XXI wieku: od refleksyjnej filozofii Krauzego, przez medytacyjny minimalizm Szpyrki, po młodzieńcze, ale już przejmujące pieśni Pendereckiego. Pamięć o tragediach historii pojawia się w pieśniach Allende-Blina i w przejmującym utworze Holza. Wieczór zamykają „Maski” Szymanowskiego – muzyka o twarzy i kontr-twarzy, która przypomina, że sztuka to również gra, ironia i lustro świata.

Krauze prowokuje do myślenia – dosłownie i w przenośni. Ten utwór to nie ilustracja, lecz zaproszenie do aktywnego uczestnictwa. Tytuł to manifest: słuchaj i myśl. Muzyka powstaje na granicy ciszy i napięcia, a odbiorca zostaje wciągnięty w proces, w którym sam staje się współtwórcą sensu. Kompozycja młodej polskiej twórczyni Moniki Szpyrki to rodzaj muzycznej medytacji nad czasem i jego spiralną naturą. Tytuł sugeruje proces, w którym forma nieustannie się rozwija, ale nigdy nie osiąga ostatecznego rozwiązania. Dźwięki wiją się, cofają, zapętlają – jak myśli, od których nie sposób uciec.
Dwa wczesne pieśni mistrza Krzysztofa Pendereckiego, jeszcze przed „Trenem” i sławą awangardzisty. „Cisza” (1955) i „Prośba o wyspy szczęśliwe” (1958) to muzyka młodzieńcza, ale już podszyta powagą i melancholią. W tych miniaturach słychać fascynację poezją, która zderza nadzieję z doświadczeniem nieuchronnego przemijania.
„s’brent” i „Dort bajmberg fun weldl” to pieśni, które Allende-Blin ocalił i przetransponował do świata koncertowego. To nie tylko muzyka – to świadectwo pamięci o tragedii i sile kultury. Ich dramatyzm nie potrzebuje patosu – jest nagi i prawdziwy.
Na koniec – mistrz polskiej moderny. „Maski” to ironiczna gra z teatralnością, gestem i konwencją. W nowych barwach zespołu, opracowanych przez Pawła Malinowskiego, dwie części „Szeherezada” i „Tantris” Szymanowskiego błyszczą jak muzyczne kalejdoskopy. To finał koncertu – pełen ekspresji, przewrotności i groteskowego wdzięku.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa, Funduszu Popierania Twórczości – Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
Współorganizator wydarzenia – Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie.
Dofinansowano ze środków Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy
Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU
#KPOdlakultury #KPO

W ramach swojego święta, Muzeum Narodowe w Krakowie organizuje koncerty/recitale w Gmachu Głównym, XX + XXI. Galeria Sztuki Polskiej.

Wejścia na recitale odbywające się w różnych miejscach Galerii Sztuki Polskiej, między godzinami 11.00 a 17.00.

Artyści Spółdzielni Muzycznej: Aleksandra Wnuka, Aleksandry Płaczek i Barbary Mglej w ramach recitali zaprezentują muzykę XX wieku inspirowaną dziełami sztuki, uwolnioną od tradycyjnych ram, otwierającą nowe terytoria dźwięku.

SPÓŁDZIELNIA NA MIEJSCU – to cykl warsztatowo-edukacyjny w ramach którego organizujemy RYTMICZNE WIERSZOWANKI, czyli spotkania dla dzieci, gdzie udźwiękawiamy znane wiersze polskich poetów. Wykorzystujemy naturalny potencjał najmłodszych uczestników do improwizacji, razem muzykujemy w oparciu o elementy „body music”, a kończymy zabawę wspólnym mini koncertem.

Na „RYTMICZNE WIERSZOWANKI” zapraszamy dzieci w przedziale wiekowym 3-7 lat wraz z opiekunem:
1 czerwca – Julian Tuwim – Okulary
19 lipca – Julian Tuwim – O panu Tralalinskim
29 sierpnia – Julian Tuwim – Słoń Trąbalski
27 września – Julian Tuwim – Pstryk

Gr. 1 – godz. 10:30
Gr. 2 – godz. 12:00
Czas trwania: 45 minut.

Jedna wejściówka obowiązuje na dziecko i opiekuna.
Współfinansowano ze środków miasta Krakowa.

SPÓŁDZIELNIA NA MIEJSCU – to cykl warsztatowo-edukacyjny w ramach którego organizujemy RYTMICZNE WIERSZOWANKI, czyli spotkania dla dzieci, gdzie udźwiękawiamy znane wiersze polskich poetów. Wykorzystujemy naturalny potencjał najmłodszych uczestników do improwizacji, razem muzykujemy w oparciu o elementy „body music”, a kończymy zabawę wspólnym mini koncertem.

Na „RYTMICZNE WIERSZOWANKI” zapraszamy dzieci w przedziale wiekowym 3-7 lat wraz z opiekunem:
1 czerwca – Julian Tuwim – Okulary
19 lipca – Julian Tuwim – O panu Tralalinskim
29 sierpnia – Julian Tuwim – Słoń Trąbalski
27 września – Julian Tuwim – Pstryk

Gr. 1 – godz. 10:30
Gr. 2 – godz. 12:00
Czas trwania: 45 minut.

Jedna wejściówka obowiązuje na dziecko i opiekuna.
Współfinansowano ze środków miasta Krakowa.

Koncert Spółdzielni Muzycznej Contemporary Ensemble w ramach rezydencji na Festiwalu Musica w Strasburgu.

Zrealizowano przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza w ramach programu Kultura polska na świecie.

Musica zaprasza na nowy format koncertów dla tych, którzy lubią zaczynać dzień od zanurzenia się w dźwięku i rezonansie.

Na inaugurację – wyjątkowe doświadczenie autorstwa Wojtka Blecharza.
Muzycy Spółdzielni Muzycznej Contemporary Ensemble rozproszeni w przestrzeni świątyni, dźwięki wypełniające każdy zakątek – od delikatnych, ciągłych tonów aż po pulsujące rytmy. Publiczność może siedzieć, leżeć albo swobodnie się przemieszczać, pozwalając, by muzyka zawładnęła przestrzenią i ciałem.

Wojtek Blecharz
Field 7. Delta (2021)

Seans szkolny
Poniedziałek 22 września o 14:15

Koncert Spółdzielni w ramach rezydencji na Festiwalu Musica w Strasburgu.

Zrealizowano przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza w ramach programu Kultura polska na świecie.

Piotr Peszat – Vie et Passion du Christ

Na ekranie – arcydzieło kina niemego z 1903 roku:
La Vie et la Passion de Jésus-Christ w reżyserii Luciena Nongueta i Ferdinanda Zecci – jeden z pierwszych pełnometrażowych filmów w historii, ręcznie kolorowany.
Na żywo – muzyka Piotra Peszata i Spółdzielni Muzycznej Contemporary Ensemble.
To niecodzienny koncert w którym film nabiera nowego wymiaru. Zaskakujące cięcia montażowe sprawiają, że główny bohater – znany każdemu – nagle znika z kadru. Nie ma tu jednak miejsca na bluźnierstwo czy prowokację. Co więc kryje się w tej przerwie?

Koncert Spółdzielni w ramach rezydencji na Festiwalu Musica w Strasburgu.

Zrealizowano przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza w ramach programu Kultura polska na świecie.

Program:
Anna Sowa – Nach dem Foto feiern wir weiter! (2023)
Rafał Ryterski – Disco Bloodbath (Got to be real) (2018)
Alex Vaughan – Idol Factory (2022)

Rzeczywistość – wirtualność, autentyczność – iluzja, szczerość – ukrywanie. Wartościowanie przychodzi mimowolnie, podpowiadając, którą z opcji zakreślić. Ale gdy weźmiemy konkretne przykłady, takie jak choćby rodzinny, uroczysty obiad czy ekspresja tożsamości osób nieheteronormatywnych – oczywistości się rozmywają. 

Anna Sowa (ur. 1987) to artystka eksperymentalna, której bliska jest eksploracja muzyki elektronicznej i dziedzin sztuk performatywnych. Interesuje się połączeniem tańca, ruchu, gestu i teatralności w odniesieniu do muzyki elektronicznej i instrumentalnej. W Nach dem Foto feiern wir weiter!, które jest kolejnym ogniwem po Z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu/Auf Fotos sieht die Familie am besten aus, kompozytorka sięga po temat relacji rodzinnych, ukazanych w sposób stereotypowy. Czy gra między członkami rodziny to znana nam konieczność, może czasami powierzchownie bezpieczna droga, z której nie warto zbaczać kosztem spokoju, a może gorzka przestroga?

Disco Bloodbath (Got to be real) jest bogatym kolażem muzycznym kompozytora, aktywisty i artysty interdyscyplinarnego, lubującego się w zestawianiu różnych gatunków. Sam kompozytor – Rafał Ryterski (ur. 1992) – określa tę praktykę jako genrebending. Disco Bloodbath jest utworem inspirowanym dwoma różnymi zjawiskami: kulturą ballroomową, świetnie ukazaną m.in. w dokumencie Paris is burning (który świat należy uznać za autentyczny? Ten, który jest powodem ucieczki i niezrozumienia, czy ten ukryty, pełen zauroczeń i kreacji dających wyswobodzenie?)  oraz rzeczywistością wirtualną gier komputerowych. To, co łączy oba tak odmienne środowiska to wolność tożsamości, szczególnie w odniesieniu do płci. Dla środowisk drag queens i osób LGBTQ+ płeć jest czymś elastycznym, niejednoznacznym. Z kolei w świecie gier nie ma ona znaczenia – liczą się tylko kompetencje dobrego gracza.

Idol Factory jest jednym z sześciu utworów powstałych w ramach pierwszej odsłony naszego projektu PLAYGROUND: call for collaborations w 2022 r. do którego Spółdzielnia Muzyczna z przyjemnością wraca. Tematy pragnień, życiowej motywacji i siły napędzającej do działania – to główne myśli jakie towarzyszyły australijskiemu kompozytorowi Alexowi Vaughanowi (ur. 1987) podczas pracy nad utworem. Kanwę dla rozmyślań stanowiły także lektury Institutio religionis christianae Kalwina i biblijnej księgi Koheleta, oraz – co w kontekście tych refleksji może wydawać się nieco zaskakujące – potrzeba świetnej zabawy i zdjęcia ciężaru z muzyki współczesnej, odbieranej niejednokrotnie jako zbyt poważnej i pretensjonalnej.

WSTĘP WOLNY – bilety gwarantujące miejsce siedzące do pobrania.
***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa, Funduszu Popierania Twórczości – Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
Współorganizator wydarzenia – Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie

📢 Projekt finansowany przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy
Sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU
#KPOdlakultury #KPO

Spotkania przyrody i sztuki fascynują ludzi od wieków. Genealogii powiązań natury i muzyki szukać możemy w zachwycie nad cudami świata, które kompozytorzy różnych epok przekładali na język dźwięków. Dziś Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble penetruje różne terytoria sztuki, stawiając na szeroko pojmowaną interakcję. Interakcję ze światem żywym – ludźmi teatru, literatury i sztuki popularnej, tematyką ekologiczną, ale też niesztampowymi tekstami, materiałami wizualnymi, brzmieniami elektronicznymi.  Artyści nie boją się występować w nowych przestrzeniach, wypatrując tego, co za chwilę odkryje przed nimi muzyczny horyzont. W poszukiwaniu ciekawych rozwiązań sięgają po repertuar współczesnych kompozytorów, znanych z sonorystycznych poszukiwań i inspiracji naturą.

W programie:
Alex Vaughan (1987) Idol Factory na flet, klarnet, fagot, fortepian, skrzypce, altówkę, saksofon i perkusję
Artur Zagajewski (1978) Liście na flet, obój, klarnet, trąbkę, perkusję, harfę, fortepian, altówkę, wiolonczelę i taśmę
Brigitta Muntendorf (1982) Shivers on Speed na flet, klarnet, skrzypce, wiolonczelę i fortepian
Olga Neuwirth (1968) Fondamenta na klarnet basowy, saksofon barytonowy i wiolonczelę
Rafał Ryterski (1992) Birdsongs na zespół i elektronikę

O godzinie 12:00 zapraszamy na „Klub rozmów na szczytach” do Astorii – Willi Literatów.

DLA WSZYSTKICH, którym bliska jest przestrzeń miejska Krakowa, wychodzimy naprzeciw z ofertą „SPACERU DŹWIĘKOWEGO”. Niezależnie od pory dnia i nocy, niezależnie od miejsca w którym się znajdujemy otacza nas dźwięk. W latach 70. XX wieku kanadyjski kompozytor, ekolog i edukator Raymond Murray Schafer zaproponował koncepcję “soundwalku” – grupowej wycieczki, podczas której wspólnie odkrywamy dźwięki otoczenia i dzielimy się nimi. Podczas spacerów zapraszamy do wspólnego odkrywania dźwięków Wesołej – dzielnicy zlokalizowanej w samym sercu Krakowa, której krajobraz dźwiękowy jest niezwykle bogaty, której historia związana z funkcjonującym tam przez dziesięciolecia Szpitalem Uniwersyteckim nie pozwoliła dotychczas na odkrycie jej brzmienia.

SPÓŁDZIELNIA NA MIEJSCU – to cykl warsztatowo-edukacyjny w ramach którego organizujemy RYTMICZNE WIERSZOWANKI, czyli spotkania dla dzieci, gdzie udźwiękawiamy znane wiersze polskich poetów. Wykorzystujemy naturalny potencjał najmłodszych uczestników do improwizacji, razem muzykujemy w oparciu o elementy „body music”, a kończymy zabawę wspólnym mini koncertem.

Na „RYTMICZNE WIERSZOWANKI” zapraszamy dzieci w przedziale wiekowym 3-7 lat wraz z opiekunem:
19 lipca – 10:30 i 12:00 – J. Tuwim – O panu Tralalińskim
29 sierpnia – 10:30 i 12:00 – J. Tuwim – Słoń Trąbalski
27 września – 10:30 i 12:00 – J. Tuwim – Pstryk

Jedna wejściówka obowiązuje na dziecko i opiekuna.

Współfinansowane ze środków Miasta Krakowa.

W tym roku PLAYGROUND rozszerza swoją działalność poza koncert premierowy w Krakowie. W pierwszej połowie 2025 roku koncerty odbędą się w Estonii, Szwecji, Czechach oraz Hiszpanii.
Koncert w Szwecji realizowany jest we współpracy z Royal College of Music oraz Instytutem Polskim w Sztokholmie.

W swoim utworze Eneko Lacalle Berasategi kontynuuje poszukiwania w zakresie języka i muzyki. Postanawia stworzyć nowy język, dostosowując go do możliwości i potrzeb członków zespołu, spleść jakości słowne i dźwiękowe. „Akordy i multifony mogłyby stać się samogłoskami otoczonymi zaakcentowanymi spółgłoskami, a wszystkie te muzyczne fonemy mogłyby zostać przełożone na słowa i zdania o różnych czasowych strukturach, tak aby muzycy mogli mówić w języku, który wyłania się bezpośrednio z tego konkretnego świata dźwiękowego”.
Kluczowym elementem determinującym twórczość Eloain Lovis Hübnera jest intensywna eksploracja instrumentów, preparacji, obiektów dźwiękowych oraz analogowej technologii audio. Skutkuje to uzyskaniem coraz bardziej specyficznych, niekonwencjonalnych rezultatów dźwiękowych, które osiągają granice notacji. „Moim celem podczas udziału w PLAYGROUND jest znalezienie wspólnie z członkami zespołu sposobów na przeniesienie charakterystycznych, mikroskopijnie subtelnych jakości dźwiękowych, które mnie fascynują, w kontekst polifonicznej, formalnie dopracowanej kompozycji zespołowej, możliwej do wykonania na żywo i atrakcyjnej performatywnie”.
Termin Sacred noise – jednocześnie tytuł utworu Adrianny Kubicy-Cypek – „oryginalnie odnosi się do naturalnych zjawisk, lecz znaczenie rozciąga się do tzw. social nosie (zdarzeń dźwiękowych industrialnego soundscape’u). Pochodzi z publikacji The Soundscape autorstwa R. M. Schafera. Oznacza dźwięk, który może być uznany za niepożądany, lecz nie spotyka się z potępieniem ze strony społeczeństwa. Tego typu »zdarzenia« obecne w moim soundscapie posłużą jako materiał dźwiękowy kompozycji poprzez transkrypcję (mniej lub bardziej swobodną) dokonanych przeze mnie nagrań kopenhaskiego soundscape’u”.
Związki z innym miastem – Krakowem – znalazły swój oddźwięk w [tytule nieznanym] Pawła Malinowskiego. „Moja praca nad tym utworem rozpoczęła się od nagrania krótkiej piosenki. Grając na pianinie i śpiewając, myślałam o delikatnych, niemal magicznych przedmiotach, często niezauważalnych dla innych, a jednak zachowujących osobiste, emocjonalne znaczenie. Blisko mojego mieszkania w Krakowie znajduje się duży kompleks biurowy wzniesiony w latach 60., podobny do niemal każdego budynku z tamtego okresu. Jedną z jego ścian pokrywa 1 600 000 kolorowych ceramicznych płytek, które tworzą abstrakcyjną mozaikę. W pewnym momencie odkryłem, że artystka, Celina Styrylska-Taranczewska, została niemal całkowicie zapomniana. W latach 90. planowano wyburzenie budynku — historia ludzi, którzy ocalili go przed zniszczeniem, stała się opowieścią o tworzeniu małych społeczności”.
Emilia Stefańska

Zadanie publiczne finansowane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej w ramach konkursu grantowego
„Dyplomacja Publiczna 2024–2025 – wymiar europejski i przeciwdziałanie dezinformacji”.
Opinie wyrażone w niniejszej publikacji są wyłącznie opiniami autorów i nie odzwierciedlają oficjalnego stanowiska Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej.

W swoim utworze Eneko Lacalle Berasategi kontynuuje poszukiwania w zakresie języka i muzyki. Postanawia stworzyć nowy język, dostosowując go do możliwości i potrzeb członków zespołu, spleść jakości słowne i dźwiękowe. „Akordy i multifony mogłyby stać się samogłoskami otoczonymi zaakcentowanymi spółgłoskami, a wszystkie te muzyczne fonemy mogłyby zostać przełożone na słowa i zdania o różnych czasowych strukturach, tak aby muzycy mogli mówić w języku, który wyłania się bezpośrednio z tego konkretnego świata dźwiękowego”.
Kluczowym elementem determinującym twórczość Eloain Lovis Hübnera jest intensywna eksploracja instrumentów, preparacji, obiektów dźwiękowych oraz analogowej technologii audio. Skutkuje to uzyskaniem coraz bardziej specyficznych, niekonwencjonalnych rezultatów dźwiękowych, które osiągają granice notacji. „Moim celem podczas udziału w PLAYGROUND jest znalezienie wspólnie z członkami zespołu sposobów na przeniesienie charakterystycznych, mikroskopijnie subtelnych jakości dźwiękowych, które mnie fascynują, w kontekst polifonicznej, formalnie dopracowanej kompozycji zespołowej, możliwej do wykonania na żywo i atrakcyjnej performatywnie”.
Termin Sacred noise – jednocześnie tytuł utworu Adrianny Kubicy-Cypek – „oryginalnie odnosi się do naturalnych zjawisk, lecz znaczenie rozciąga się do tzw. social nosie (zdarzeń dźwiękowych industrialnego soundscape’u). Pochodzi z publikacji The Soundscape autorstwa R. M. Schafera. Oznacza dźwięk, który może być uznany za niepożądany, lecz nie spotyka się z potępieniem ze strony społeczeństwa. Tego typu »zdarzenia« obecne w moim soundscapie posłużą jako materiał dźwiękowy kompozycji poprzez transkrypcję (mniej lub bardziej swobodną) dokonanych przeze mnie nagrań kopenhaskiego soundscape’u”.
Związki z innym miastem – Krakowem – znalazły swój oddźwięk w [tytule nieznanym] Pawła Malinowskiego. „Moja praca nad tym utworem rozpoczęła się od nagrania krótkiej piosenki. Grając na pianinie i śpiewając, myślałam o delikatnych, niemal magicznych przedmiotach, często niezauważalnych dla innych, a jednak zachowujących osobiste, emocjonalne znaczenie. Blisko mojego mieszkania w Krakowie znajduje się duży kompleks biurowy wzniesiony w latach 60., podobny do niemal każdego budynku z tamtego okresu. Jedną z jego ścian pokrywa 1 600 000 kolorowych ceramicznych płytek, które tworzą abstrakcyjną mozaikę. W pewnym momencie odkryłem, że artystka, Celina Styrylska-Taranczewska, została niemal całkowicie zapomniana. W latach 90. planowano wyburzenie budynku — historia ludzi, którzy ocalili go przed zniszczeniem, stała się opowieścią o tworzeniu małych społeczności”.
Emilia Stefańska